• Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

    Γκρίνια ή άγχος του παιδιού; Πώς το ξεχωρίζουμε;

     Ειδικά με τα παιδια προσχολικής ηλικίας υπάρχει ένα επιπλέον ζήτημα: ο γονιός πρέπει να μάθει να μαντεύει τί έχουν στο μυαλό τους, καθώς τα περισσότερα αδυνατούν ή ντρέπονται να εξωτερικεύσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους.


    ΣΗΜΑΔΙΑ ΣΤΡΕΣ
    Άλλα παιδιά εξωτερικεύονται και άλλα όχι. Δεν υπάρχει κανόνας λένε οι ειδικοί, που συνιστούν στους γονείς να παρατηρούν κάθε ξαφνική αλλαγή από τη συνήθη καθημερινότητα τών παιδιών τους. Αλλαγές στη διάθεση, τη συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένου και του θυμού, μπορεί να έχουν ένα ψυχολογικό υπόβαθρο. Πρέπει να προσθέσουμε σε αυτά τις αλλαγές στη διατροφική συνήθεια (ανορεξία ή βουλιμία), τις διαταραχές του ύπνου, την κοινωνική απομόνωση. Πάντα πρέπει να δίνετε ιδιαίτερη σημασία στα λεγόμενα και τις πράξεις του παιδιού σας.

    ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΚΛΑΜΑ
    Υπάρχει όρος «φυσιολογικό» στο πότε ένα παιδί κλαίει; Οι παιδοψυχολόγοι δεν χρησιμοποιούν αυτόν τον όρο, αλλά διαφορετικούς όπως το «συνηθισμένο». Το ζητούμενο από τους γονείς δεν είναι να μάθουν τα παιδιά τους να κρύβουν τα συναισθήματά τους, αλλά να τα εξωτερικεύουν. Παράλληλα, όμως, πρέπει να τα θωρακίσουν, ώστε να μην είναι συναισθηματικά ευάλωτα με το παραμικρό.

    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
    Ο καλύτερος τρόπος για να το επιτύχετε αυτό, είναι να το αφήσετε να κάνει λάθη, να απογοητευτεί, αλλά μετά να του μιλήσετε, να του δώσετε συμβουλές και να το βοηθήσετε να μην τα επαναλάβει. Όσο περισσότερο κουβεντιάζετε με το παιδί σας, τόσο πιο εύκολα θα καταλάβετε ποιο είναι το πρόβλημα, που αντιμετωπίζει, θα το βοηθήσετε να σας ανοιχτεί και τελικά θα βρείτε τη λύση.
    Εάν, πάλι, το πρόβλημα χρονίζει και βλέπετε ότι δεν μπορείτε να τα καταφέρετε μόνοι σας, μπορείτε να ζητήσετε τη βοήθεια ενός ειδικού. Αρχικά μόνοι σας, να πάρετε συμβουλές και, εάν δείτε ότι και πάλι δεν έχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα, τότε κλείνετε ένα ραντεβού μαζί με το παιδί.

    Πηγή: www.mother.gr